Podstawy hodowli
Podczas hodowli roślin głównym celem jest poprawa właściwości lub tworzenie nowych odmian. Podstawą jest wybór różnych odmian, które są genetycznie dostosowane do warunków klimatycznych, odporne na negatywne wpływy biotyczne i abiotyczne oraz spełniają wymagania użytkowników.
Wyhodowane odmiany mają większe plony i jakość, są bardziej odporne na choroby i szkodniki. Hodowla ma dwa podstawowe procesy. Pierwszy to tzw. nowa hodowla, gdzie głównym zadaniem jest tworzenie nowych odmian. Drugi proces to hodowla zachowawcza, z której nazwy możemy wywnioskować, że chodzi głównie o utrzymanie odmian, ich poziomu charakterystyki i dalsze rozmnażanie.
Wyhodowanie nowej odmiany jest bardzo czasochłonne. Wymaga wytrwałości, cierpliwości oraz posiadania fachowej wiedzy teoretycznej i praktycznego doświadczenia. Do tej pory hodowcy konopi osiągnęli stworzenie wielu rodzajów roślin, zawartość THC zgodnie z potrzebą, rośliny nadające się do uprawy na zewnątrz (outdoor), wewnątrz pod lampą (indoor) lub w szklarni (greenhouse), stworzenie nasion feminizowanych i autokwitnących, zwiększenie odporności na niekorzystne warunki itp.
Nasiona feminizowane
Są to nasiona, z których wyrosną wyłącznie rośliny żeńskie. Było to marzeniem wielu hodowców od dawna. W latach 60. i 70. przeprowadzono kilka prób, które jednak nie powiodły się. Dopiero w latach 90. firma Dutch Passion i jej założyciel Henk van Dalen osiągnęli pierwszy prawdziwy sukces w dziedzinie feminizacji. To właśnie Henk, który studiował biologię na Uniwersytecie Amsterdamskim w latach 1970-1976, wykorzystał swoją wiedzę i rozpoczął badania nad rozwojem roślin konopi.
Odkrył, że prawie na wszystkich roślinach żeńskich, które rosną wystarczająco długo pod koniec ich życia zaczynają się tworzyć kwiaty męskie. Z tych kwiatów powstaje pyłek, więc z nasion uzyskanych przy użyciu tego pyłku logicznie powinny wyrosnąć rośliny żeńskie. I był to pierwszy udany krok w tej dziedzinie. Przeprowadzono jeszcze kilka innych badań, które przyczyniły się do dopracowania i poprawy wyników. Dziś już można uzyskać obfitość pyłku, sam proces feminizacji jest niezawodny, a dzięki temu zwiększyła się produkcja nasion feminizowanych, a popyt na rynku jest odpowiednio pokryty.
Nasiona autokwitnące
Rośliny z nasion autokwitnących dojrzewają już po kilku tygodniach, około 10. Ten czas jest zasadniczo znacznie krótszy niż klasyczny kilkumiesięczny sposób uprawy. Pozwala nam na kilka zbiorów w roku, co ucieszy wielu hodowców. Inne zalety tych roślin to mały wzrost, dzięki czemu są mniej widoczne, oraz słabszy zapach. Jedyną wadą są mniejsze plony. Rośliny kwitną w zależności od wieku, podczas gdy normalne rośliny feminizowane są zależne od długości dnia i nocy.
W latach 80. XX wieku hodowano satiwy, indice i ich mieszańce. Termin sativa oznacza roślinę, która dorasta do 3 m wysokości, indica rośnie raczej w szerz i tworzy mniejsze krzewy osiągające wysokość 1-1,5 m.
Rośliny uprawia się indoor lub outdoor. Hodowcy zajmujący się uprawą outdoor byli uzależnieni od warunków klimatycznych. Gdy pogoda nie sprzyjała, nie było szans, aby rośliny dojrzały. Dlatego trzeba było stworzyć takie rośliny, które skróciłyby okres wegetacyjny, a przełączenie na kwitnienie nie byłoby zależne od długości dnia i nocy.
Rozpoczęły się więc eksperymenty z kolejnym rodzajem konopi cannabis ruderalis, który jest przeciwieństwem sativ i indic. Cannabis Ruderalis pochodzi z obszarów Syberii, Mongolii i Dalekiego Wschodu. Okres wegetacyjny tej odmiany konopi wynosi około 50 dni, nie jest uzależniony od długości dnia i nocy, lecz tylko od czasu. Maksymalna osiągalna wysokość to 80 cm, a zawartość THC jest nikła.
Sekret uzyskania rośliny autokwitnącej nie tkwi w jakiejkolwiek chemii, ale w krzyżowaniu cannabis sativa z cannabis ruderalis lub cannabis indica z cannabis ruderalis. Pierwszymi modelami, które trafiły na rynek, były Ruderalis indica i Ruderalis skunk. Niestety ich genetyka nigdy nie została doprowadzona do szczęśliwego końca.
W 2002 roku Joint Doctor (podróżnik, globtroter, miłośnik konopi) wprowadza na rynek model Lowryder, który nie ma szczególnie oszałamiającego efektu, zapachu ani smaku. W kolejnych latach Doctor poświęca się jego udoskonaleniu, a pojawiają się inni hodowcy, dzięki czemu na rynek trafia dziś bardzo znana automatyczna AK-47 i inne.
Medyczna marihuana
Marihuana to roślina wielu możliwości. Nie jest używana tylko "rekreacyjnie", ale ma również właściwości lecznicze. Pomaga w walce z białaczką, łagodzi objawy rozwiniętego HIV, poprawia arytmię serca. Wyciągi są stosowane na łuszczycę, astmę, migreny, oparzenia, infekcje itp.
Do powstania medycznej marihuany konieczne jest wyhodowanie takich szczepów konopi, które mają taki sam stosunek THC i CBD. Kannabinoid CBD charakteryzuje się silnym potencjałem leczniczym. Ilość THC i CBD wynosi 5-6%.
Jeśli skupimy się bezpośrednio na hodowli gatunków konopi, możemy wymienić pierwszą wysokiej jakości marihuanę Skunk #1. Ta odmiana składała się z trzech odmian pochodzących z Columbian Gold, Acapulco Gold, Afgani. Charakteryzowała się dobrym plonem, smakiem i zapachem. Stopniowo pojawiają się kolejne odmiany, głównie z Afganistanu (indice), Ameryki Środkowej (sativy haze).
Hodowla jest priorytetem przede wszystkim dla banków nasion. Do najbardziej znanych należą Dutch Passion, Sensi Seeds, Greenhouse Seeds, Paradise Seeds, Nirvana Seeds i inne. Spośród najsłynniejszych wyhodowanych odmian: White Widow, BlueBerry, AK-47, Jack Herrer, Northern Lights, Durban Poison, ...