Czy CBD pomaga w leczeniu schizofrenii?
Choroba psychiczna nigdy nie jest prostą sprawą, zarówno dla pacjenta, jak i jego najbliższego otoczenia. Osoba cierpiąca na schizofrenię może mieć problemy z rozpoznaniem rzeczywistości, dlatego typowymi objawami są urojenia i omamy. W rzeczywistości ta choroba psychiczna jest nieco bardziej złożona, niż przez długi czas przypuszczano. Przez ostatnie dekady eksperci przetestowali niezliczone metody leczenia, przy czym niektóre z nich wiążą się z silnymi skutkami ubocznymi. Badania sugerują, że CBD może pomóc w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia.
Czym jest schizofrenia?
Schizofrenia jest przewlekłą chorobą psychiczną, w której dana osoba w nieprawidłowy sposób interpretuje rzeczywistość. Ponadto obserwuje się znaczne problemy z funkcjami poznawczymi, postrzeganiem emocji i zniekształconym postrzeganiem rzeczywistości. W większości przypadków choroba charakteryzuje się zmiennością między dwoma okresami – stępieniem stanu emocjonalnego i stuporem, tj. bezruchem. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że na tę chorobę cierpi ponad 26,3 miliona osób. Każdego roku umiera około 30 tysięcy pacjentów, z czego połowa przypada na Azję Południowo-Wschodnią. Schizofrenia dotyka oba płcie mniej więcej w takim samym stopniu, najczęściej we wczesnym okresie dorosłości. Ponieważ dotąd nie odkryto leku, który całkowicie usunąłby chorobę, jest to problem długotrwały.
Objawy choroby
Wokół schizofrenii krąży wiele mitów, takich jak wyobrażenie, że pacjent jest rozdarty i staje się kimś innym na pewien czas; jednak te objawy są typowe dla innych chorób psychicznych. Zdecydowana większość osób z tym zaburzeniem nie jest ani agresywna, ani niebezpieczna dla społeczeństwa. Objawy choroby są w kręgach specjalistycznych dzielone na 3 podstawowe typy – pozytywne, negatywne i poznawcze. Znaczenie słów „pozytywne" i „negatywne" w tym przypadku nie mają takiego sensu, jakiego być może oczekiwaliście. Przyjrzyjmy się bliżej poszczególnym typom objawów.
-
Objawy pozytywne – przejawiają się zaburzonym funkcjonowaniem umysłowym. Typowymi objawami są stany majaczenia, podczas których dochodzi do fałszywych przekonań i zmian w zachowaniu. Często towarzyszy im paranoja lub omamy słuchowe, wzrokowe, węchowe, dotykowe czy smakowe. Bardzo często pacjenci w tej fazie słyszą głosy. Charakterystyczne są również urojenia, kiedy dotknięci mogą mieć wrażenie, że ktoś im zaszkodził lub są przekonani, że mają wyjątkowy talent, bądź wierzą w rychłe nadejście katastrofy. Objawy pozytywne towarzyszą depresji, stanom lękowym i nadmiernej aktywności fizycznej.
-
Objawy negatywne – w tym typie dochodzi raczej do stłumienia na poziomie komunikacji werbalnej, planowania, aktywności fizycznej, postrzegania pozytywnych emocji i zainteresowania w ogóle. Wszystkie opisane objawy mogą negatywnie wpłynąć na więzi społeczne. Czasami pojawia się utrata zainteresowania jakimikolwiek czynnościami związanymi z codziennym życiem człowieka, takimi jak higiena osobista. W rzadkich przypadkach chory może znaleźć się w nienaturalnie sztywnej pozycji, w której może pozostać bez ruchu nawet przez dziesiątki minut.
-
Objawy poznawcze – objawy obejmujące niezorganizowane i spowolnione myślenie, problemy z koncentracją, pogorszoną pamięć, złą komunikację, bezzasadne pobudzenie lub zachowanie na poziomie małego dziecka. Przy objawach poznawczych najmniej cierpią ludzie w otoczeniu chorego, z drugiej strony dyskredytuje to pacjenta, zwłaszcza w sferze zawodowej.