
- Wielu rodziców dzieci autystycznych jest zdesperowanych z powodu braku skutecznych metod leczenia
- Medyczna marihuana często stanowi ostatnią nadzieję na poprawę stanu ich dzieci
Autyzm i konopie w pigułce
- Autyzm to grupa zaburzeń, która wpływa na rozwój mózgu i powoduje problemy z komunikacją, trudności w interakcjach społecznych, a czasem także skłonności do samookaleczania.
- Autyzm jest wywoływany przez kombinacje mutacji genetycznych i czynników zewnętrznych, takich jak zaawansowany wiek w momencie poczęcia czy komplikacje w czasie ciąży
- Przy leczeniu osób z autyzmem lekarze koncentrują się raczej na terapii, na przykład nauce umiejętności społecznych i próbach modyfikacji zachowania, niż na stosowaniu leków
- Do tej pory nie przeprowadzono żadnych oficjalnych badań dotyczących leczenia autyzmu konopiami, jednak pojawia się coraz więcej pozytywnych opinii od lekarzy i rodziców
- Brak oficjalnych danych naukowych uniemożliwia lekarzom zatwierdzenie konopi jako oficjalnego leku na autyzm
- Duża liczba substancji aktywnych w konopiach utrudnia ustalenie właściwej dawki dla dzieci, dlatego w środowisku medycznym powstały kontrowersje wokół ich stosowania.
Autyzm i kontrowersje wokół konopi
Podawanie medycznej marihuany chorym dzieciom to wciąż bardzo kontrowersyjny temat, dlatego z powodu braku oficjalnych badań, które potwierdziłyby jej skuteczność w autyzmie, lekarze po prostu nie pozwalają sobie na przepisywanie konopi.
Głównym powodem dotkliwego braku oficjalnych badań jest fakt, że instytucje zdrowotne obawiają się testowania konopi na dzieciach ze względu na zawartość wielu substancji aktywnych (kannabinoidów), postrzeganych jako potencjalnie niekontrolowane zmienne.
Przy braku danych empirycznych podnosi się jednak fala nieoficjalnych dowodów pokazujących, że konopie czynią dzieci autystyczne szczęśliwszymi i zdrowszymi, co przyciągnęło uwagę kilku lekarzy.
„Nieoficjalnych doniesień nie powinniśmy lekceważyć" – mówi dr Daniel Piomelli, jeden z czołowych światowych neurologów i naukowców zajmujących się układem endokannabinoidowym. Członkowie Uniwersytetu California-Irvine obecnie nie rozważają przepisywania konopi w leczeniu autyzmu, są jednak świadomi rosnącego odzewu. „Nieoficjalne doniesienia są dla nas wskaźnikiem. Sugerują, że jest tu coś, co musi zostać albo potwierdzone, albo wykluczone."
Dokładnie tego próbuje dokonać dr Giovanni Martinez, psycholog kliniczny z Portoryko, który między innymi założył fundację SURF4DEM, zapoznającą dzieci i rodziny dotknięte autyzmem z terapeutycznymi właściwościami i efektami surfowania.
Martinez bada obecnie terapeutyczne możliwości leczenia dzieci autystycznych za pomocą ekstraktu CBD i zgłasza obiecujące wyniki. Opisuje jeden konkretny przypadek, w którym dziecko przemówiło po raz pierwszy po zażyciu oleju konopnego, przyjmowanego dwa razy dziennie. Co więcej, już po trzech tygodniach leczenia u dotychczas niemówiącego dziecka nastąpił wyraźny postęp w umiejętnościach językowych.
Martinez zgłosił ponadto, że: „początkowo dziecko było tak sfrustrowane swoją niezdolnością do komunikacji, że zaczęło się awanturować i zraniło się. Teraz, gdy może się wyrażać, jest uśmiechnięte i cieszy się życiem. Widzieć dziecko początkowo niezdolne do komunikacji, a potem osiągające lepszą jakość życia dla siebie i swojej rodziny, to coś niesamowitego."
Joey's Strain
Kolejna historia sukcesu pochodzi od Mieke Hester-Perez, założycielki fundacji Unconventional Foundation for Autism i członkini zarządu firmy Cannabis Science. Mieke pochodzi z konserwatywnej rodziny, której członkowie mają głębokie korzenie w policji, co u adwokatki konopi jest co najmniej nietypowe. Jest jednak także matką Joeya, chłopca, dla którego Aaron Justin z Buds and Roses Collective wraz z mistrzowskim hodowcą konopi Kylem Kushmanem wyhodował odmianę Joeya (Joey's strain).
Hester-Perez zwróciła się ku konopiom dopiero w chwili, gdy u cierpiącego na autyzm Joeya zdiagnozowano dystrofię mięśniową Duchenne'a – rzadkie i agresywne zwyrodnieniowe zaburzenie mięśni. Według lekarzy zostało mu tylko 6 miesięcy życia, podczas których miał przyjmować mieszankę leków z wieloma poważnymi skutkami ubocznymi. Co więcej, w tamtym czasie brał już około 13 różnych tabletek dziennie.
Próbując znaleźć mniej szkodliwe metody leczenia, które mogłyby przedłużyć Joeyowi życie, Hester-Perez natknęła się na konopie. Z ciekawości zaczęła podawać synowi potrawy z medyczną marihuaną. Krótko potem Joey zaczął nawiązywać kontakt wzrokowy, co jest częstym problemem u dzieci z autyzmem. Wydawało się, że konopne przekąski pobudziły także jego apetyt i Joey zaczął przybierać na wadze. Teraz, 6 lat po śmiertelnej diagnozie, Joey jest szczęśliwym, towarzyskim i dobrze rozwijającym się dzieckiem.
Mimo dobrych wyników na Hester-Perez spadła krytyka niektórych profesjonalistów ze środowisk medycznych i naukowych. Hester odpowiedziała następująco: „Dopóki nie przeszliście drogi mojej i Joeya, dopóki nie widzieliście, jak to dziecko wyglądało, zanim zaczęło używać konopi, i ile postępów zrobiło od tego czasu, o ile jego życie się poprawiło, nie możecie oceniać."

Czym jest autyzm?
Autyzm, czyli zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD), to zbiór złożonych zaburzeń rozwoju mózgu. Jako „spektrum" ASD dotyka poszczególne osoby w różnym stopniu, jednak ogólnie osoba z autyzmem cierpi na trzy główne objawy:
- Problemy z komunikacją
- Problemy z interakcjami społecznymi
- Powtarzalne, przeważnie samookaleczające wzorce zachowań
Podczas gdy niektóre dzieci z ASD są uznawane za opóźnione intelektualnie, inne bywają określane jako „wysokofunkcjonujące" – mogą wyróżniać się na przykład w muzyce, matematyce czy sztuce. Co więcej, niektóre objawy mogą się poprawiać wraz z wiekiem. Inne dzieci z autyzmem są jednak niezdolne do komunikacji i mogą dopuszczać się zachowań samookaleczających.
Center of Disease Control and Prevention szacuje, że 1,5%, czyli 1 na 68 dzieci urodzonych w USA, otrzymuje diagnozę ASD. Liczba zdiagnozowanych dzieci wzrosła w ciągu ostatnich 40 lat dziesięciokrotnie, przy czym chłopcy są pięciokrotnie bardziej podatni na autyzm niż dziewczynki.
Co powoduje autyzm?
Do niedawna odpowiedź brzmiała: „Nie wiemy." Teraz jednak wiemy, że nie istnieje tylko jedna przyczyna. Badania mówią nam, że autyzm można prześledzić aż do wczesnego rozwoju mózgu.
Dopiero w ciągu ostatnich kilku lat badacze zidentyfikowali szereg mutacji i rzadkich zmian genetycznych, z których kilka może odgrywać rolę katalizatora autyzmu. W innych przypadkach autyzm może być spowodowany kombinacją wpływów środowiska i predyspozycji genetycznych, które oddziałują na wczesny rozwój mózgu.
Grupy takie jak Organization for Autism Research finansują badania nastawione na wykrywanie autyzmu w młodszym wieku, ponieważ najbardziej oczywiste objawy wychodzą na powierzchnię między 2. a 3. rokiem życia. Wcześniejsza diagnoza może więc oznaczać skuteczniejsze leczenie.
Innymi czynnikami ryzyka mogą być:
- Wiek rodziców w momencie poczęcia
- Choroba matki w czasie ciąży
- Problemy w czasie ciąży lub porodu, na przykład niedostateczny dopływ tlenu do mózgu dziecka
Żaden z tych czynników sam w sobie nie powoduje autyzmu, ale w połączeniu z predyspozycją genetyczną ryzyko rośnie. Według zachęcających dowodów kobiety mogą jednak zmniejszyć ryzyko rozwoju autyzmu u swoich dzieci, przestrzegając diety bogatej w kwas foliowy i przyjmując witaminy prenatalne przed poczęciem i po nim.
Obecne metody leczenia autyzmu
Każde dziecko autystyczne jest wyjątkowe. To, co działa u jednego dziecka, u innego może mieć niekorzystny efekt.
Najmniej kontrowersyjną formą leczenia są terapie behawioralne, które obejmują na przykład trening umiejętności społecznych czy prowadzone przez rodziców sesje pod nadzorem terapeuty. Badania wykazują pozytywny wpływ dwóch interwencji behawioralnych stosowanych we wczesnym wieku dziecka:
- Model Lovaasa oparty na stosowanej analizie zachowania
- Early Start Denver Model
- Inne zbadane i sprawdzone terapie, które mogą być skuteczne, to:
- Pivotal Response Therapy
- Floortime
- Verbal Behavioral Therapy
Wraz z wiekiem na skuteczności zyskują rozbudowane, ustrukturyzowane zajęcia terapeutyczne, rozwój umiejętności społecznych, rozwój umiejętności motorycznych oraz nauka mowy.
Zatwierdzonych leków na autyzm jest zaskakująco mało. W rzeczywistości istnieją tylko dwa zatwierdzone leki na drażliwość związaną z autyzmem, jednak do tej pory nie zatwierdzono leku, który potrafiłby leczyć 3 główne cechy autyzmu – problemy z komunikacją, problemy w interakcjach społecznych i powtarzalne wzorce zachowań.
2 zatwierdzone leki to:
- Risperdal
- Abilify
Chociaż te dwa leki mogą przynieść ulgę, zmniejszając drażliwość, zachowania samookaleczające i wybuchy agresji, niosą ze sobą również poważne skutki uboczne, takie jak cukrzyca, znaczny przyrost masy ciała, ginekomastia (wzrost piersi u mężczyzn), zaburzenia układu ruchu i problemy z sercem.
Inne dostępne leki są jedynie eksperymentalne, o nieznanym ryzyku, albo są to leki przeznaczone na schorzenia podobne do autyzmu, takie jak ADHD (nadpobudliwość z deficytem uwagi), zaburzenia snu i depresja.
Na przykład:
- SSRI (antydepresanty)
- Stymulanty takie jak Ritalin czy Adderal
- Naltrekson, lek na uzależnienie od alkoholu lub opiatów, który łagodzi powtarzalne zachowania samookaleczające.
Warto podkreślić, że u żadnego z tych leków nie przetestowano klinicznie ani ryzyka, ani pozytywnych efektów u dzieci z autyzmem. Poza tym ustalenie właściwego leku i właściwej dawki jest co najmniej problematyczne.

Czy konopie potrafią leczyć autyzm?
Coraz więcej rodziców dzieci autystycznych, sfrustrowanych brakiem możliwości leczenia, zwraca się ku konopiom. Wielu z nich słyszało doniesienia o skuteczności leczenia konopiami, inni czytali o obiecujących wynikach u dzieci z padaczką. Jednak badania kliniczne potwierdzające te twierdzenia jeszcze nie istnieją.
Nie oznacza to jednak, że nie ma żadnych obiecujących badań:
- Badanie z 2013 roku przeprowadzone przez dr. Dario Siniscalco wykazało, że niektóre funkcje konopi, a dokładniej działanie na receptory CB2, mogą być przydatne także w leczeniu autyzmu.
- Badanie opublikowane przez dr. Csabę Foldy'ego na Second University of Naples we współpracy ze Stanford University Medical School w 2013 roku wykazało, że zmiany w sygnalizacji endokannabinoidowej mogą przyczyniać się do rozwoju autyzmu.
- Według Autism Research Institute medyczna marihuana łagodzi lęk, zaburzenia paniczne, gniew, niszczenie mienia i samookaleczanie.
- Dr Daniele Piomelli i dr Olivier Manzoni odkryli, że określone substancje zawarte w konopiach mogą poprawić problematyczne zachowania u dzieci cierpiących na autyzm lub zespół łamliwego chromosomu X.
Ponadto zespół naukowy pod kierownictwem dr. Piomelliego odkrył, że kannabinoidy są ważne nie tylko dla regulacji normalnych zachowań społecznych, ale mogą być również zaangażowane w dysfunkcyjne zachowania towarzyszące niektórym formom autyzmu. Piomelli opisuje ten proces następująco:
„Endokannabinoidy dają nadzieję na normalizację zachowań społecznych u dzieci z autyzmem poprzez wzmacnianie aktywności społecznej i przerywanie ich destrukcyjnych zachowań."
Czy leczenie konopiami jest warte ryzyka?
Ponieważ naukowcy kierują się dowodami, niewielu z nich jest skłonnych zalecać konopie w leczeniu autyzmu. W przeciwieństwie do leczenia padaczki, o którym istnieją wzmianki sięgające aż 1843 roku, dla większości lekarzy po prostu nie ma wystarczającej ilości dowodów, aby mogli ze spokojem przepisać konopie jako lek.
Piomelli ostrzega, że dawkowanie może być problematyczne, a większość rodziców może nie dysponować wiedzą potrzebną do oceny i monitorowania właściwego dawkowania. Robienie tego bez wsparcia wykwalifikowanego specjalisty może mieć poważne konsekwencje.
„Farmakologia to przede wszystkim kwestia dawkowania. Małe dawki mogą być korzystne, podczas gdy duże mogą zaszkodzić. Jedną rzeczą, którą ludzie muszą zrozumieć, jest to, że nawet jeśli układ endokannabinoidowy pełni rolę ochronną, nie oznacza to, że aktywowanie tego układu nie może być niebezpieczne. Wciąż istnieje ryzyko, że układ endokannabinoidowy obróci się przeciwko wam. Na przykład, nawet jeśli zamiarem jest poprawa zachowań społecznych, może nastąpić dokładne przeciwieństwo."
„Fakt, że mamy do czynienia z rośliną, dodatkowo komplikuje sprawę. Większość leków farmakologicznych zawiera tylko jedną substancję aktywną, konopie zawierają ich jednak setki. To może być z jednej strony dobre, a z drugiej złe. Wielu przypisuje skuteczność konopi tak zwanemu efektowi otoczenia (entourage effect), czyli synergii między substancjami. Chociaż synergia może być całkiem korzystna, ustalenie danego procesu i substancji, która nam w konkretnym przypadku pomaga, jest wciąż bardzo problematyczne."
Podobnie jak większość lekarzy, Piomelli nie zaleca konopi w leczeniu autyzmu, ponieważ nie ma wystarczająco solidnych dowodów. W odróżnieniu od padaczki badania nad autyzmem są na bardzo wczesnym etapie. Piomelli przyznaje jednak, że w niektórych przypadkach użycie konopi jest zrozumiałe.
„Z pewnością nie oceniałbym decyzji rodziców, którzy są zdesperowani i gotowi spróbować. Mówię tylko: bądźcie bardzo, bardzo ostrożni."
Inni profesjonaliści prywatnie przyznają, że dla rodziców, którzy wyczerpali już wszystkie możliwości, potencjalne ryzyko leczenia konopiami jest akceptowalne. Według Bernarda Rimlanda, założyciela Autism Society for Autism i byłego dyrektora Autism Research Institute, ryzyko związane z medyczną marihuaną jest bardzo umiarkowane w porównaniu na przykład z Risperdalem czy lekami psychotropowymi, które dr Rimland uważa za najmniej użyteczne, a zarazem najbardziej niebezpieczne.
„Opinie rodziców i pacjentów wskazują, że medyczna marihuana działa przeważnie tam, gdzie wszystkie inne leki i terapie zawiodły."
A co Wy, nasi czytelnicy? Jakie jest Wasze zdanie na temat leczenia autyzmu konopiami? Podzielcie się z nami swoją opinią lub doświadczeniami w sekcji komentarzy!
Źródła: wikipedia.org leafly.com miekosblog.com/ cannabisscience.com hightimes.com
Obrazy: ladybud.com offline cleveland.com media-1.lifehack



