Skuteczność wdychania konopi na bolesną neuropatię cukrzycową

Nasiona CannapioNasza własna markaZobacz ›Wskazówka do artykułuSpecial Medic CBD - 3 nasiona feminizowane Cannapio38 złZobacz ›Wskazówka do artykułuAuto Banana OG Kush - nasiona automatycznie kwitnące 5 szt Cannapio80 złZobacz ›

Konopie towarzyszą ludzkiej kulturze od całych tysiącleci. Najstarsze zapisy wskazują, że początki wykorzystywania konopi sięgają czasów starożytnego Babilonu. Jednak największy rozwój osiągnęły dzięki Chinom. Starożytni Chińczycy już około roku 3000 p.n.e. uprawiali konopie na włókno, z którego wyrabiali liny, sieci rybackie i tkaniny.

Włókno wykorzystywano również do produkcji bardzo trwałego papieru. Do dziś zachował się dokument (ok. 1500-2000 lat p.n.e.), na którym znajduje się zapis o ówczesnej uprawie konopi w Chinach. Konopie uprawiano nie tylko na włókno, ale także na nasiona. W tamtych czasach najczęściej uprawiano ryż, jęczmień, proso, soję oraz właśnie wspomniane konopie. Dopiero później, w II wieku p.n.e., zostały wyparte przez inne, bardziej dochodowe rośliny.

Hindusi również szczycili się bogatym doświadczeniem z konopiami indyjskimi. Uprawiali je przede wszystkim w celu pozyskiwania żywicy z kwiatów, której używali do produkcji haszyszu. Tradycja ta przetrwała do dziś i jest wykorzystywana do celów religijnych w Indiach.

Starożytny Egipt i Grecja nie miały doświadczenia z konopiami indyjskimi. Konopie znalazły zastosowanie także u Celtów, Wikingów i Traków. Przez całe stulecia włókna konopne były ogromnym dobrodziejstwem. Wytwarzano z nich przede wszystkim odzież, obuwie, żagle, liny, powrozy, książki, mapy, papierowe banknoty, pościel, gazety oraz płótna malarskie. Olej z nasion używany był do produkcji wszelkiego rodzaju farb, lakierów, a także olejów do lamp. Nasi przodkowie wiedzieli, że nasiona zawierają wysoki procent białka, dlatego włączono je do jadłospisu jako jedno z głównych źródeł pożywienia.

Konopie w medycynie

Ważne miejsce zajmowały konopie także w medycynie. W Chinach używano ich do leczenia zaparć, malarii, reumatyzmu, jako środek znieczulający oraz przy problemach menstruacyjnych. Indyjscy lekarze stosowali je z kolei w leczeniu żółtaczki, trądu, anemii, gruźlicy, astmy, kolki, epilepsji, anoreksji oraz dolegliwości żołądkowych. Czesi robili z liści okłady na stany zapalne, a w połączeniu z octem i jałowcem na bóle głowy. Brazylijczycy palili liście w celu uspokojenia i uśpienia. Obecnie produkuje się konopne preparaty do leczenia stwardnienia rozsianego, chorób onkologicznych, zaburzeń układu ruchu, ...). 

Konopie w kulturze czeskiej i morawskiej

Uważa się, że konopie dotarły do Czech z rejonu Morza Śródziemnego lub jeszcze bardziej odległych miejsc na świecie. Dokładna data również nie jest znana. Według znalezisk archeologicznych pozostałości nasion konopi z Klobouk koło Brna, ludzie używali konopi już w VIII wieku naszej ery. Prawdopodobnie konopie występowały tu znacznie wcześniej, niestety nie zachowały się żadne inne ślady.

W Czechach i na Morawach zajmowały pierwszorzędne miejsce w produkcji tekstyliów, tuż obok lnu i wełny. Uprawiano je przede wszystkim w południowych Czechach i na Morawach, gdzie miały doskonałe warunki do uprawy. Wyżej położone tereny były odpowiednie do uprawy lnu. Rośliny męskie zbierano miesiąc wcześniej niż żeńskie, które pozostawiano do dojrzenia. Po zbiorze męskie łodygi konopi umieszczano na tydzień w wodzie, do której nie mogło docierać światło słoneczne (dlatego strumienie obsadzano wierzbami, aby rzucały cień). Robiono to przede wszystkim po to, aby ułatwić oddzielanie zdrewniałej masy od włókna. Po tygodniu konopie płukano i wystawiano na słońce do wyschnięcia.

Jesienią zbierano również rośliny żeńskie. Wiązano je w snopki i pozostawiano na polu do wyschnięcia. Następnie za pomocą gęstych żelaznych grzebieni usuwano nasiona, a snopki umieszczano w wodzie (nawet na ponad 3 tygodnie). Po procesie moczenia następowało ponowne suszenie. Ponieważ jednak jesienna pogoda nie jest zbyt idealna, dosuszano sztucznie w pazderniach. Pazdernia to budynek z piecem, w którym często kwaterowano ubogich ludzi z wioski. Gdy łodygi konopi doschły, nadchodził kolejny etap: łamanie. Poprzez łamanie oddzielano paździerze od włókien, a po kilku kolejnych prostych zabiegach uzyskiwano finalne czyste włókno gotowe do produkcji tekstyliów.

To było o włóknach, ale co ludzie robili z uzyskanymi nasionami? Część nasion tłoczono na olej jadalny, część na olej do lamp, część przeznaczano na zapasy do siewu na następny rok, a część wykorzystywano jako pożywienie. Odpady (wygrabione paździerze) również nie marnowały się. Używano ich jako ściółki dla bydła lub do izolacji budynków. A korzenie? Dzięki zręcznym rękom węglarzy przerabiano je na węgiel drzewny.

Kultura konopna w Europie

Do Europy konopie przedostały się dwiema drogami. Z południa Rosji przez Litwę do północnych Niemiec, Szwecji, Holandii i Anglii. A następnie z Persji wzdłuż wybrzeży Morza Kaspijskiego przez Tadżykistan do Grecji, Włoch, południowej Francji i w końcu do Europy środkowej i zachodniej.

Rządy Henryka VIII przynoszą pierwszy większy rozwój w dziedzinie uprawy konopi w Anglii. Za panowania córki Henryka, Elżbiety (od 1558 roku) gwałtownie wzrosło zainteresowanie tą rośliną. Następnie trafia ona również do brytyjskich kolonii w Nowym Świecie. W Niemczech osiąga największą sławę w XVII wieku. 

Konopie, dzięki popularności swoich włókien, stały się w krajach europejskich główną uprawianą rośliną, a najwięcej w potęgach morskich.

Konopie w Afryce

Były powszechnie wykorzystywane jako roślina rytualna. Miały pomagać w przezwyciężaniu różnic etnicznych między narodami. Do dziś w Kongu odprawiany jest rytuał Riamba. Miejscowi tubylcy wierzą, że ochroni ich przed fizyczną i psychiczną krzywdą. Na całym terytorium Afryki, dla potwierdzenia transakcji handlowych, pali się marihuanę z metrowej fajki. 

Lata 30. XX wieku przynoszą całkowitą stagnację w dziedzinie uprawy konopi. Zaczyna się preferować bawełnę, uchwalono również ustawę o konopiach. Zwraca się uwagę na odurzające działanie i nadużywanie konopi.

Współczesność rozróżnia dwa rodzaje konopi: techniczne i tzw. zwykłe. Konopie techniczne uprawia się do produkcji leków, maści, perfum, izolacji, jako paszę i inne. Straciły swoje ważne znaczenie, a ponadto towarzyszy im wiele ograniczeń wynikających z obawy, że zostaną nadużyte jako narkotyk.